Η πανδημία COVID-19 επέφερε σημαντικές κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις σε διεθνές επίπεδο, με τις χώρες ανά τον κόσμο να έχουν κληθεί να αντιμετωπίσουν την αβεβαιότητα και τον φόβο μπροστά σε μία αόρατη απειλή.

Η ανακήρυξη καραντίνας και εγκλεισμού ήταν η τακτική που ακολουθήθηκε στις περισσότερες χώρες, για να μπορέσει να επιτευχθεί ο έλεγχος της νόσου. Με τον περιορισμό της ανθρώπινης δραστηριότητας, όμως, μέσα σε διάστημα μόλις δύο μηνών, παρατηρήθηκε μία πρωτοφανής επίδραση στο φυσικό περιβάλλον, η οποία θα μπορούσε να μας διδάξει ορισμένα πράγματα για την αντιμετώπιση του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής και περιορισμού των αερίων του θερμοκηπίου.

Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, σε μεγάλα αστικά κέντρα παρουσιάστηκε μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ο ουρανός φάνηκε καθαρός, η πανίδα έδωσε έντονα το παρόν σε δημόσιους χώρους με την εμφάνιση ζώων, ακόμα και άγριων ειδών, ενώ ο θόρυβος ελαττώθηκε σε πρωτόγνωρα για την εποχή μας επίπεδα. Παράλληλα, σημειώθηκε εντυπωσιακή πτώση στις τιμές των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, δεδομένων των τεράστιων περικοπών που έγιναν στις μετακινήσεις, τόσο στις οδικές όσο και στις αεροπορικές.

Καθώς, όμως, επιστρέφουμε στην κανονικότητα και η δραστηριότητα επανέρχεται στα φυσιολογικά της επίπεδα, οι τιμές αυτές εμφανίζουν ξανά σημαντική αύξηση. Μάλιστα, εκφράζεται και μία έντονη ανησυχία για απότομη εκτόξευση σε μεγαλύτερα μεγέθη από αυτά που κυμαινόμασταν έως τώρα. Σε αυτό το σημείο, λοιπόν, είναι κομβικό να ακολουθήσουμε ορισμένα κρίσιμα διδάγματα που αποκομίσαμε από αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη και πρωτόγνωρη περίοδο.

Θα μπορούσε κανείς να πει πως η πανδημία COVID-19 αποτέλεσε ένα δυνατό ταρακούνημα που υπενθυμίζει στον άνθρωπο πως δεν είναι παντοδύναμος, όπως και ότι η κλιματική αλλαγή είναι ίσως η σημαντικότερη πρόκληση για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη με τεράστιες άμεσες οικονομικές επιπτώσεις.

Βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ.